Werner von Blomberg

Werner Eduard Fritz von Blomberg urodził się 2 września 1878 roku w Stargardzie, a zmarł 14 marca 1946 roku w Norymberdze. Był niemieckim wojskowym, oficerem i feldmarszałkiem. Do armii wstąpił w 1894 roku. Podczas I wojny światowej służył na froncie zachodnim w sztabach XVIII Korpusu Rezerwowego i 7. Armii. Po wojnie pełnił funkcje w Reichswehrze, a w 1927 roku został szefem Truppenamtu.

W 1933 roku objął stanowisko ministra Reichswehry, a w 1935 roku został ministrem wojny i naczelnym dowódcą Wehrmachtu. Wspierał część działań nazistowskiego rządu, między innymi wprowadzenie ograniczeń służby wojskowej dla Żydów. Jednocześnie sprzeciwiał się interwencji Niemiec w hiszpańskiej wojnie domowej i planom agresji na Czechosłowację. W styczniu 1938 roku został usunięty z armii po tym, jak ujawniono informacje dotyczące jego żony. Po odejściu ze służby zamieszkał z nią w Bad Wiessee. W 1945 roku aresztowali go alianci; zmarł w więzieniu sądowym w Norymberdze.

Na podstawie artykułu „Werner von Blomberg” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.